Янка Купала

  • Спадчина


    Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына;
    Памiж сваiх i чужакоў яна нам ласкай матчынай.
    Аб ёй мне баюць казкi-сны, вясеннiя праталiны
    I лесу шэлест верасны, i ў полi дуб апалены.

    Аб ёй мне будзiць успамiн на лiпе бусел клёкатам
    I той стары амшалы тын, што лёг ля вёсак покатам.
    Аб ёй мне баюць казкi-сны, вясеннiя праталiны
    I лесу шэлест верасны, i ў полi дуб апалены.

    I тое нуднае ягнят бляянне-зоў на пасьбiшчы,
    I крык варонiных грамад на могiлкавым кладбiшчы.
    Жыве з ёй дум маiх сям'я
    I снiць з ёй сны нязводныя...
    Завецца ж спадчына мая ўсяго старонкай роднаю.
    ответить

Ваше сообщение по теме:

Для оформления текста и вставки изображений используйте панель инструментов.